Nazwa: The Noble

Szczepy: Semillon

Region: McLaren Vale

Kraj: Australia

Rocznik: 1999

Pojemność: 375cl

Alkohol: 11,5%

Cena: ok. 115 PLN

Typ: białe, słodkie

Sposób zamknięcia: korek naturalny

Importer: ?

Miejsce zakupu: Galeria Wina (al. KEN, Warszawa)

Oko: nikt z częstowanych nie mógł uwierzyć, że to białe wino. kolor to głęboka, mętna cegła, zero klarowności.

Nos: kilka przewodnich aromatów, bez oczekiwanej złożoności; rodzynki, suszone morele, miód i orzechy włoskie. na końcu znaleźć można trochę suszonych owoców, taki typowy kompot wigilijny.

Usta: niewiele z tego wina zostało. niby ma szansę się zestarzeć, ale 12sto letniej próby czasu nie przetrwało. zostało trochę słodyczy, z kwasem jako motywem przewodnim. w ustach utelnienie bardziej odczuwalne niż w nosie. płaskie. nieżywe. RIP.

Ogólnie: Rozjad (nie jestem zdziwiony): Stephen Tanzer ocenił to wino na 87 punków, podczas czy TheWineAdvocate dał mu aż 94 punkty. Do tego Parker dodaje, że wino można śmiało jeszcze ponad dekadę. To ocena chyba z 2003 roku. Cóż, najwyraźniej grubo się pomylił pan Parker…

Wkrótce ruszy nowy portal internetowy o winie Winicjatywa.pl. Startujemy 1 lutego 2012, 31 stycznia 2012. Trzymajcie kciuki, by złośliwość rzeczy martwych nie stanęła nam na drodze;)

Jestem prawie pewny, że każdy, komu na sercu leży dobra kondycja kultury picia wina w Polsce zna już tę nazwę i kojarzy logotyp. Pomysł jest genialny w swojej prostocie. Po pierwsze udało się zebrać kilka osób piszących o winie, takich którym się chce i którym zależy na tym temacie. To pierwszy, bardzo dobry, znak.

Już mieliśmy okazję trochę podziałać organizując różne degustacje i warsztaty, w trakcie których wielu z Was odkryło wino na nowo. Mam nadzieję, że spotkania były inspirujące i że jesteście gotowi na więcej i jeszcze lepiej! Już działa fan page na Facebook – kto nas nie lubi, niech szybko zmienia ten stan rzeczy! Ruszamy dopiero z kontem na Twitterze.

Ważne jest to, że poza samymi tekstami, sukcesywnie będziemy udostępniali coraz to nowe fukcjonalności ułatwiające życie winomanom w Polsce. Co to będzie dokładnie, to na razie tajemnica. Będę Was aktualizował na bieżąco.

Wszyscy zainteresowani mogą skorzystać (powinni nawet!) z linka do rejestracji: www.winicjatywa.pl.

Viniculture.pl zostaje na swoim miejscu. Nic nie zamykam, być może coś zmienię. Będzie lepiej. Pamiętajcie – szklanka jest zawsze do połowy pełna.

Nazwa: Cannubi Muscatel

Szczepy: Barbera

Region: Piemont

Apelacja: Barbera d’Alba (DOC)

Kraj: Włochy

Rocznik: 2006

Pojemność: 75cl

Alkohol: 14%

Cena: ??? PLN

Typ: czerwone, wytrawne

Sposób zamknięcia: Vino-Lock

Importer: brak

Miejsce zakupu: u producenta, zakup własny.

Oko: ciemny rubin, wpadające w ciemny pomarańcz, ceglane refleksy.

Nos: Przynajmniej takiego poziomu złożoności oczekuję od każdego wina (no prawie). Kompletny brak nudy, można się długo zastanawiać i ciągle coś nowego się pojawia. I czerwone owoce, ale i trochę ściółki leśnej, potem wychodzą różne przyprawy. Alkohol zupełnie zintegrowany, beczka również. Nie ma się do czego przyczepić.

Usta: Nie przypominam sobie, kiedy ostatni raz dostałem tak wyraźną, soczystą wiśnię, dopiero co zerwaną. Naturalna, wysoka kwasowość Barbery ożywia to wino, to niby tylko 5cio latek, ale jest sprężyste i świeże w sensie, porządnych i dojrzałych owoców. Garbniki nie męczą, dodają wrażenia że sporo tu ciała. Długie, prawie jak opis kamienicy na początku Balzac’owskiego Ojca Goriot (moja największa trauma z liceum). Na szczęście tutaj osiągnięty efekt jest bardziej niż porządany.

Ogólnie: Najważniejsza sprawa związana z tym winem to jego pijalność. W skali 100 punktowej, daję mu 120. Z obcowania z tym winem płynie niesamowita przyjemność. Chciałoby się mieć nieskończoną liczbę takich butelek. Do picia na codzień, tak po prostu. Jeśli będziecie w Barolo, to rodzina Brezza prowadzi jedyny w miasteczku hotel. Przepłacicie, zjecie, porozmawiacie z kilkoma osobami, policzą Wam taniej z wino, by na końcu się okazało, że wszyscy są zadowoleni.
Wszystko dobrze się składa. Próbowałem tego wina dwa dni przed tym, jak Wojtek Bońkowski opublikował swoje przemyślenia na temat Barbery. A jakie są Wasze?

Szczepy: Sangiovese 95%, Canaiolo 5%

Region: Toskania

Apelacja: Chianti Classico (DOCG)

Kraj: Włochy

Rocznik: 2009

Pojemność: 75cl

Alkohol: 14%

Cena: ok. 69,75 PLN

Typ: czerwone, wytrawne

Sposób zamknięcia: korek naturalny

Importer: Enoteka Polska

Miejsce zakupu: Enoteka Polska (ul. Długa, Warszawa)

Oko: rubionowe, z jaśniejszym refleksami.

Nos: 12 miesięcy w beczce, ale tak to wszystko ładnie pochowane, że można się skupić na owocach, zamiast przedzierać się przez mieszankę wanilii z masłem. świeże wiśnie i owoce leśne, wszystko przykryte kwiatami.

Usta: dobre ciało, kwasowość (typowa) daje dużo rześkości i sprawia, że wino bardzo dobrze się pije. umiarkowana długość, garbniki stosunkowo miękkie. prosta pasta z pomidorami i ziołami ma szansę zakochać się w tej butelce. Ty również.

Ogólnie: Porządne i ucziciwe Chianti Classico. Kto się jara winami bio czy eko, ten dostaje extrasa w cenie :) Jak zawsze – chciałoby się, by było tańsze, ale cena europejska.

Szczepy: Alvarinho

Nazwa: Contacto

Region: Vinho Verde (DO)

Apelacja: Minho

Kraj: Portugalia

Rocznik: 2010

Pojemność: 75cl

Alkohol: 13%

Cena: 56 PLN

Typ: białe, wytrawne

Sposób zamknięcia: korek naturalny

Importer: Atlantika

Miejsce zakupu: Leclerc (Ursynów, Warszawa)

Oko: jasno złociste, klarowne.

Nos: pierwsze wrażenie bardzo stalowe, potem wychodzi świeża brzoskwinia (przemyta tylko, nie obrana). chimeryczne wino, bardzo zmienia się w czasie, po 15stu minutach dostajemy więcej kamienistości, która po jakimś czasie przechodzi w świeże cytrusy.

Usta: pełne. kwasowość złamana goryczką, dobrze zbalansowane i długie. idealne wino do jedzenia. poradzi sobie bez większego problemu z krabem. długie, soczyste. w ustach kamienno-słonawe, dziwne, ale bardzo mi odpowiada. dużo tu rześkości i życia. pozytywnie.

Ogólnie: Jest dobrze. Chcę tak częściej, niestety cena nie pozwala traktować tej butelki jako wino codzienne.

Wigilia minęła. Za późno. Kto wina musującego nie kupił do tej pory, niewiele da mu w tym momencie informacja, że „Dry” czy „Sec” nic nie mają wspólnego z wytrawnością i jeśli tylko ktoś z Was kupił butelkę tak oznaczoną, to o północy poczuje dużo słodyczy. Zostaje punkt ostatni, chyba najtrudniejszy do napisania. A więc… Czasu niewiele, więc tekst poniżej tylko udaje, że jest na temat (nie dzielcie się tą wiedzą ze wszystkimi).

Jedno z przysłów mówi – „Chcesz rozśmieszyć Boga, to powiedz mu o swoich planach”. Więc mówił nie będę. Mój plan, to informowanie Was na bieżąco.

Z przewidywań na przyszły rok wymienię kilka istotnych (to bardzo subiektywna lista):

- rynek polski już jest dobrze rozwinięty jeśli chodzi o ofertę dostępną na rynku, coraz większa liczba mniejszych importerów, z dobrymi cenami i ciekawymi etykietami. czas, by zaczęło się coś dziać po drugiej stronie – wydawniczo-edukacyjnej. Oby się ziściło, dla dobra wszystkich. Tego życzę sobie i Wam.

- jeszcze więcej będzie się mówiło o Chinach i dalekim zachodzie, nie tylko w kontekście największego rynku zbytu dla wina, ale również dlatego, że wkrótce wielkie koncerny zaczną kupowanie zamków w Bordeaux oraz innych miejsach produkujących wina.

- ten rok będzie też pierwszym, w którym zacznie spadać waga tradycyjnych krytyków jak Robert Jr Parker (czy może The Wine Advocate) czy James Suckling. Może się wydawać grubymi nićmi szyte, ale myślę, że ostatni skandal, gdzie dwójką pierwszoplanowych bohaterów byli Jay Miller (odpowiada za oceny win hiszpańskich dla TWA) oraz Pancho Campo MW, wiele zmieni. Dlaczego? O tym więcej napiszę w styczniu. (w Polsce jest i będzie wciąż wprost przeciwnie).

- Spójrz za okno. Mało kto w kraju dziś ma śnieg. Jest ciepło, będzie jeszcze cieplej. To naturalne. W związku z tym będziemy mieli coraz więcej wysoko-alkoholowych win (wiem, wiem, oczywista-oczywistość).

- przewiduję też, że każdy z Was, czytających ten tekst, zacznie kupować mniej wina, ale za to lepszego. W końcu o to właśnie w tym chodzi.

I na koniec dzielę się z Wami winami, które będą mi towarzyszyły dziś wieczorem i w nocy. Niestety, dużej liczby butelek nie uda się otworzyć – towarzystwo kameralne, więc ostrożnie sięgam po butelki;)

Anselmo Mendes Alvarinho Contacto 2010 DO Vinho Verde

Villa Russiz Sauvignon Blanc 2010 DOC Collio

Gran Claustro 2007 Cava Brut Nature

Castello di Uzzano DOCG Chianti Classico 2004 Riserva

Brezza DOC Barbera d’Alba 2006 Cannubi Muscatel

d’Arenberg Semillon The Noble 1999 McLaren Vale

Wam wszystkim – winomaniakom (bo skoro tu jesteście, to raczej dobrze Was tytułuję), życzę wszystkiego dobrego roku kolejnego, by był lepszy niż ten mijający. Wielu dobrych i jeszcze lepszych butelek, mniejszej liczby, ale lepszej jakości! Wszystkiego dobrego i do zobaczenia przy kieliszku wina.

Nazwa: Késői

Szczepy: Furmint

Region: Tokaji

Kraj: Węgry

Rocznik: 2010

Pojemność: 75cl

Alkohol: 12,5 %

Cena: ok. 53 PLN

Typ: białe, słodkie

Sposób zamknięcia: Korek naturalny

Importer: brak

Miejsce zakupu: u producenta

Oko: ciemna słomka, złociste, konsystencja oliwy.

Nos: suszone morele, daktyle, figi. bardzo ciekawie. cierpliwi zostaną nagrodzeni – po kilkunastu minutach wychodzi cynamon z owocem dzikiej róży.

Usta: na początek o złej stronie – zbyt mało kwasu, przez to wino wydaje się być wyjątkowo ciężkie, jak na gatunek, który reprezentuje (late harvest). poza tym zaskakująco mocno wyczuwalna świeżo starta skórka pomarańczy, przez co słodycz jest przyhamowana na końcu przez lekkie uczucie gorzkości. przyzwoita długość.

Ogólnie: Producent dostaje minusa za swoją stronę internetową, bo dostępna jest tylko w języku węgierskim – Arvay. Ponieważ za słodyczami w wersjach takich jak ciasto itp. nie przepadam, to chętnie sięgam po takie butelki w chwilach słabości.

Nazwa: Bartok Egri Bikavér

Szczepy: kupaż

Region: Eger

Kraj: Węgry

Rocznik: 2006

Pojemność: 75cl

Alkohol: 13,5%

Cena: 53 PLN

Typ: czerwone, wytrawne

Sposób zamknięcia: Korek naturalny

Importer: Interwin

Miejsce zakupu: u producenta

Oko: jasny rubin, iskrzące, truskawkowe refleksy.

Nos: pierwsze wrażenie to bardzo dojrzałe czerwone owoce, chwilę tylko zajmuje czekanie na mokre liście, jeżyny i ściółkę leśną. gdzieś z tyłu wyłania się tytoń i skóra. doprawdy ciężko się nudzić przy tej butelce.

Usta: pełne i świeże. za wielki plus wina trzeba uznać jego żywotność – dzięki dobremu poziomowi kwasowości 5cio letnie wino wciąz jest pełne wigoru i nie czuć zbytnio upływu czasu. umiarkowana długość, ale zdecydowanie pozostałe wrażenia rekompensują ten minus.

Ogólnie: Jest lepiej. Niedawno Australia wróciła do łask, tym razem to już drugie wino od Tibora Gála, które nie przesadza z beczką. Jak najbardziej pijalne i godne polecenia. Jest tylko jeden problem – nie ma go. Na stronie nawet producent się nim nie chwali, Polski importer również. Cóż począć – ciekawe rzeczy są jak yeti – wszyscy o nich mówią, ale nikt ich nie widział;)

Szczepy: Cabernet Franc

Region: Eger

Kraj: Węgry

Rocznik: 2005

Pojemność: 75cl

Alkohol: 13%

Cena: ? PLN

Typ: czerwone, wytrawne

Sposób zamknięcia: Korek naturalny

Importer: Interwin

Miejsce zakupu: u producenta

Oko: ciemny, głęboki rubin.

Nos: wino dojrzałe, zdecydowanie gotowe do wypicia. 6 lat, to nawet powyżej średniej rynkowej, ale wciąż trzyma się dobrze. nie znajdziesz tu typowych dla Bordeaux świeżych malin. jest natomiast dużo czarnej, dojrzałej wiśni, śliwek i jeżyn. nie opędzisz się od myśli o spacerze po ściółce leśnej – nie da się. alkohol prawie niewyczuwalny, zintegrowany.

Usta: duża koncentracja i ekstrakt. pięknie ułożone, niezbyt agresywne (choć mocne) garbniki. ciało zdecydowanie muskularne. dobra kwasowość, beczka nie wystaje z boku (a 12 miesięcy spędziło w małych, lekko używanych barriques 220-300 litrów). zadowalająca długość. pić i nie narzekać!

Ogólnie: Jestem bardzo pocieszony. Ostatnio miałem okazję testować prawie wszystkie wina ze stajni Tibora Gála. Nie zaliczam tych przeżyć do mile wspominanych. Miałem wrażenie, że kostki dębowe będą się wysypywały z butelki zamiast wina. Dużo masła i wanilii, wyraźnie górujących nad pozostałymi elementami wina. Chardonnay wręcz można nożem nakładać na chleb w zastępstwie masła. Cabernet Franc to wspaniała niespodzianka i niespodziewany zwrot akcji. Jestem za tym winem. Jakość warta pieniędzy (myślę, że w Polsce to około 60 zł).

Nazwa: Layers

Szczepy: Shiraz 41%, Mourvèdre 20%, Tempranillo 19%, Grenache 17%, Carignan 3%

Region: Barossa

Kraj: Australia

Rocznik: 2009

Typ: czerwone, wytrawne

Pojemność: 75cl

Alkohol: 14,5%

Cena: ? PLN

Sposób zamknięcia: Korek naturalny

Importer: ?

Miejsce zakupu: ?

Oko: ciemny rubin. klarowne.

Nos: czerwone, dojrzałe owoce; czereśnie, jagody i zioła. dużo tymianku i rozmarynu (sic!). mało skomplikowane, ale przyjemne (czyżbym pogodził się na dłużej z Australią?).

Usta: Przyjemne śliwki (bez dżemu),  czekolada i okrągłe taniny. Owocowa końcówka, chciałoby się, by było dłuższe.

Ogólnie: Daje radę. Przyzwoita Australia. Nie udaje niewiadomo jak skoncetrowanego granatu w butelce. Alkohol bardzo ładnie wtopiony. Wymaga jedzenia. Jestem na „TAK” :]